آموزش های تخصصی کامپیوتر و شبکه

یکی از مشکلات نسخه چهار، تعداد کم آی پی آدرس است. نهایتا تا سقف 4.3 میلیارد (4.294.967.296) آدرس اختصاصی قابل ایجاد است،. به سادگی می‌توان در یک نظر تفاوت بین IPv6 و IPv4 را تشخیص داد. یک آدرس IPv6 از 128 بیت برای آدرس‌دهی استفاده می‌کند که با این ترتیب حدود 2 به توان 128 آدرس عددی 39 رقمی خواهیم داشت و به نظر نمی‌رسد با این مقدار آدرس تا چند دهه آینده دچار کمبود آیپی آدرس شویم.

در IPv6 ، آدرس های IP يكصد و بيست و هشت بيتی توسط هشت شانزده بيت ( از صفر تا FFFF نوشته شده در مبنای شانزده ) كه با يك colon از يكديگر جدا می شوند ، ارائه می گردند . آدرس های IP زير نمونه هائی‌ در اين زمينه می باشد .

در مواردی كه در يك آدرس IPv6 چندين بلاك صفر وجود داشته باشد ، از "::" به منظور كوتاه تر شدن شكل نمايش آن استفاده می گردد . برای مثال آدرسff05::2 در حقیقت FF05:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0002 است که صفرهای اضافه آن حذف شده‌اند. برای اتصال به یک IPv6 با استفاده از پروتکل Http در یک مرورگر وب مانند اینترنت اکسپلورر، باید آیپی آدرس مقصد را داخل علامت [] قرار دهیم. زیرا علامت : (کولن) در تمامی مرورگرها به معنی شماره پورت است.

پیشوندها در IPv6 :

همانطور که می‌دانید آیپی آدرس نسخه 4 از دو قسمت تشکیل می‌شود:

•  قسمت ثابت که NetID یا SubnetID نیز گفته می‌شود. این بخش نشان‌دهنده تعداد بیت‌های اختصاص داده شده به آدرس شبکه است و برای تمام کامپیوترهای شبکه یکسان است و به CIDR Notation یا Slash Notation نیز معروف است.

•  قسمت متغیر که به HostID معروف است. این بخش در کامپیوترهای شبکه متغیر است.
حال برای تفکیک این دو قسمت از یک عدد 32 بیتی به نام Subnet Mask استفاده می‌شود. در IPv6 چیزی به نام Subnet Mask وجود ندارد اما به جای آن Prefix پیشوند وجود دارد. پیشوند مشخص‌کننده تعداد بیت‌های ثابت در IPV6 است.

به طور مثال آیپی آدرس 2001::3 با پیشوند 64 بیت به صورت 2001::3/64 نوشته می‌شود، مفهوم این است که 64 بیت از سمت چپ ثابت و نشان‌دهنده آدرس شبکه (SubnetID) است و مابقی می‌تواند برای کامپیوترهای داخل شبکه تغییر کند.

نکته: می‌توان برای هر کامپیوتر چندین SubnetID تعریف کرد که به این تکنیک Multinetting می‌گویند.
نکته: اگر پیشوند آیپی آدرسی مشخص نشود، به طور پیش‌فرض 64 بیت در نظر گرفته می‌شود

انواع آدرس‌دهی در  IPv6 :
 در IPv6 سه نوع آدرس‌دهی به نام‌های Unicast، Multicast و Anycast وجود دارد که در ادامه به توضیح هر یک می‌پردازیم.

Unicast: اين نوع آدرس تنهابراي مشخص كردن يك تك Interface مورد استفاده قرار مي گيرد. پاكتي كه به يك آدرس Unicast ارسال مي شود تنها توسط آن تك اينترفيس دريافت خواهد شد.

 Anycast: يك مشخصه براي گروهي از آدرس ها است كه معمولا به نودهاي مختلف شبكه تعلق دارد. پاكتي كه به يك آدرس َAnycastارسال مي شود به يكي از آدرس هاي مشخص شده در Anycast ارسال مي شود ( نزديكترين نود با توجه به جدول روتينگ ) در واقع در استفاده از اين آدرس مهم اين است كه پاكت اطلاعاتي به يكي از آدرس هادر گروه Anycast ما بايد برسد و همين كفايت خواهد كرد.

 Multicast :  مشخصه اي است براي يك گروه از آدرس هاي IP ( معمولا به نودهاي مختلف تعلق دارند) . ياكتي كه به يك آدري Multicast ارسال مي شود به كليه آدرهاي اين گروه ارسال شده و توسط آن ها دريافت خواهد شد.

فوايد IPv6
ويژگي هاي جديد IPv6 فوايد زيادي را براي كسب و كارهاي مختلف به ارمغان مي آورد:

كاهش هزينه هاي مديريت شبكه: ويژگي هاي auto-configurationو آدرس دهي سلسله مراتبي IPv6 مديريت شبكه را آسان مي كند.

بهينه سازي براي شبكه هاي نسل آينده(NGN): رها شدن از NAT مدل Peer-To-Peer را مجددا ًفعال مي كند و به پياده سازي application ها، ارتباطات و راه حل هاي متحرك جديد مثل VOIP كمك مي كند.

محافظت از دارايي هاي شركت: IPSEC مجتمع، IPv6 را ذاتا ًامن مي كند و امكان داشتن يك استراتژي متحد براي كل شبكه را فراهم مي كند.

محافظت از سرمايه گذاري: امكان گذر و انتقال آسان و برنامه ريزي شده از IPV4 به IPV6 ضمن اينكه امكان حضور هر دو پروتكل در فاز انتقال وجود دارد.
 

پروتكل IPv6 :

پروتكل IPv6 اوليه داراي ساختار هدر متفاوتي نسبت به IPv4 مي باشد.شكل هاي زير هدر هر دو پروتكل را نشان مي دهد

هدر IPv6 نسبت به IPv4 ساده تر شده است. فيلد جديد Flow Label براي به كارگيري Enhanced QoS در آينده اضافه شده و با حذف Options پردازش بسته ها در نودهاي مياني آسان تر شده است.

منبع