i386 مخصوص کامپیوترهای دارای CPUی Intel است. سری i586 مخصوص سری Pentium است. i686 مخصوص پنتیوم های جدید است.
اطلاعات بیشتر:
http://www.redhat.com/archives/rhl-list/2005-February/msg05183.html
مفهوم 64 بیتی به طور کلی به این معنی است که اطلاعات در بسته های 64 بیتی در CPU پردازش شده و بین اجزای سیستم جابجا می شوند و این به معنی سرعت دو برابر در پردازش نسبت به 32 بیتی ها. برای رسیدن به پردازش واقعی 64 بیتی 3 شرط باید فراهم باشد:
1- CPUی 64 بیتی
2- سیستم عامل 64 بیتی
3- نرم افزار 64 بیتی
CPUهای 64 بیتی که مدت زیادی است توسط شرکت AMD عرضه شده است و در واقع این CPU ها در حال حاضر جزء CPU های معمول این شرکت می باشند و قیمت بسیار پایینی هم دارند.
سیستم عامل 64 بیتی نیز در انواع مختلف ارائه شده است. ویندوز XP در نوع 64 بیتی حدود 2 سال است که نسخه نهایی آن ارائه شده و حتی SP2 آن نیز آمده است. ویندوزهای جدید نیز همه در دو نوع 32 بیتی و 64 بیتی ارائه شده اند.
از نظر نرم افزاری نیز نرم افزارهای زیادی معماری و طراحی خود را با دستورات 64 بیتی هماهنگ کرده اند.
بر روی یک سیستم 64 بیتی با نصب یک سیستم عامل معمولی هیچ مشکلی با نرم افزارها نخواهید داشت.
با نصب یک سیستم عامل 64 بیتی نیز با نرم افزارهای 32 بیتی هیچ مشکلی بوجد نخواهد آمد و فقط بعضی از نرم افزارهای خاص مانند آنتی ویروسهای معمول در این سیستم عامل نصب نمی شوند که نسخه های 64 بیتی آنها نیز تقریبا در همه آنتی ویروسها ارائه شده است.
پس به تدریج پردازش واقعی 64 بیتی دارد جای 32 بیتی را می گیرد و این CPU های AMD هستند که در این حالت برتری واقعی خود را نسبت به Intel نشان می دهند.
ویندوز XP و ویستا هر دو هم نسخه 32 بیتی دارند و هم 64 بیتی. لینوکسها هم همین طور هستند و هم نسخه 32 بیتی دارند و هم 64 بیتی یک سیستم عامل 64 بیتی فقط بر روی یک سیستم 64 بیتی نصب می شود ولی یک سیستم عامل 32 بیتی هم روی 64 بیتی نصب می شود و هم روی 32 بیتی.